Opel Manta. Jeśli zwykłe samochody są zbyt nudne

Michał Kij
Czy mały sportowy Opel obrósł legendą? Raczej utył od anegdot na swój temat. Jaka jest największa część Manty? Biust pasażerki. A jaka najmniejsza? Mózg kierowcy. Dla Niemców posiadacz Manty był tak barwną postacią, jak dla nas blondynka czy policjant / Fot. Opel
Czy mały sportowy Opel obrósł legendą? Raczej utył od anegdot na swój temat. Jaka jest największa część Manty? Biust pasażerki. A jaka najmniejsza? Mózg kierowcy. Dla Niemców posiadacz Manty był tak barwną postacią, jak dla nas blondynka czy policjant / Fot. Opel
Udostępnij:
Stoi Manta pod uniwersytetem. To najkrótszy dowcip o Mancie. Śmiech zamiera na ustach, gdy spojrzymy, jak rosną ceny dobrze utrzymanych egzemplarzy. Kompletna i oryginalna Manta to rzadkie zwierzę.
Czy mały sportowy Opel obrósł legendą? Raczej utył od anegdot na swój temat. Jaka jest największa część Manty? Biust pasażerki. A jaka najmniejsza? Mózg
Czy mały sportowy Opel obrósł legendą? Raczej utył od anegdot na swój temat. Jaka jest największa część Manty? Biust pasażerki. A jaka najmniejsza? Mózg kierowcy. Dla Niemców posiadacz Manty był tak barwną postacią, jak dla nas blondynka czy policjant / Fot. Opel

Czy mały sportowy Opel obrósł legendą? Raczej utył od anegdot na swój temat. Jaka jest największa część Manty? Biust pasażerki. A jaka najmniejsza? Mózg kierowcy. Dla Niemców posiadacz Manty był tak barwną postacią, jak dla nas blondynka czy policjant. Nic dziwnego, że Opel, wprowadzając w 1989 r. Calibrę, głosił wszem i wobec: to NIE jest następca Manty!

Mantę zbudowano według recepty na sukces: zgrabne nadwozie, sprawdzone mechanizmy, niska cena. Kiedy w 1970 roku na salonie w Paryżu debiutowała pierwsza generacja auta, wszystkim wydawało się, że oto pojawił się konkurent Forda Capri. Opel zaprzeczał. Manta miała być po ekscentrycznym coupé GT kolejnym samochodem, który wypełni braki w palecie modeli składającej się głównie ze statecznych aut rodzinnych. Szefem stylistów był Amerykanin „Chuck” Jordan, który zaprojektował pojazd 4-osobowy??– „GT dla całej rodziny” – jak wówczas mawiano – i do tego z bagażnikiem o pojemności przeszło 400 l.

Większość zespołów Manta dzieliła z Asconą. Unikalne było przede wszystkim nadwozie, które dziś wydaje się esencją lat 70.: płynne linie, ale o wyraźnie zaznaczonych krawędziach, pochylony „atakujący” przód z czarnym wlotem powietrza, reflektory spoglądające „spode łba” i tylne błotniki a la butelka coca-coli. W bogatszych wersjach dach pokryty był winylem, a w bardziej sportowych występowały elementy pomalowane czarną, matową farbą. No i oczywiście felgi „koniczynki”. Początkowo dostępne były silniki 1,6 l o mocy 68 lub 80 KM oraz 1,9 l o mocy 90 KM. Potem dodano słabiutki 1,2 l od Kadetta. W powszechnym przekonaniu układ napędowy nie dorównywał wyglądowi Manty. Dopiero wersja GT/E wprowadzona w marcu 1974 r. mogła sprostać oczekiwaniom miłośników szybkiej jazdy. Wyposażona była w silnik 1,9 l, który m.in. dzięki wtryskowi paliwa Bosch L-Jetronic osiągał moc 105 KM i mógł rozpędzić auto do 188 km/h. Mana GT/E jako jedyna miała dodatkowy spojler z przodu, pod zderzakiem.Nie był on jednak montowany w egzemplarzach wysyłanych za ocean. Manty pierwszej generacji były sprzedawane w Stanach Zjednoczonych wraz z innymi Oplami w salonach Buicka. Kierowano tam wyłącznie mocne wersje z silnikiem 1,9 wyposażonym w powiększoną chłodnicę. Oprócz ręcznej skrzynki 4-biegowej, oferowano tam 3-biegowy „automat”. Nie brakowało specjalnych serii wyróżniających się wyposażeniem, malowaniem i wnętrzem dobranym kolorystycznie do barwy karoserii. Rolę agresywnej odmiany sportowej odgrywał Rallye, który miał m.in. utwardzone zawieszenie ze stabilizatorami oraz inaczej zestopniowaną, ręczną skrzynkę. W ramach rocznika 1975 wszystkie „amerykańskie” Manty dostały wtrysk paliwa ze względu na obostrzenia dotyczące emisji spalin. Niestety, jednocześnie obciążono je szerokimi, „pięciomilowymi” zderzakami chroniącymi przed skutkami kolizji przy małej prędkości. Potem niemiecka waluta niespodziewanie się wzmocniła i import stał się nieopłacalny. Szczególnie, że europejski rynek zaczął wracać do zdrowia po kryzysie naftowym. Przed końcem lat 70. Opel całkiem znikł z Ameryki.

Czy mały sportowy Opel obrósł legendą? Raczej utył od anegdot na swój temat. Jaka jest największa część Manty? Biust pasażerki. A jaka najmniejsza? Mózg
Czy mały sportowy Opel obrósł legendą? Raczej utył od anegdot na swój temat. Jaka jest największa część Manty? Biust pasażerki. A jaka najmniejsza? Mózg kierowcy. Dla Niemców posiadacz Manty był tak barwną postacią, jak dla nas blondynka czy policjant / Fot. Opel

Pierwsza Manta, o krępej, muskularnej sylwetce, zakończyła karierę po pięciu latach. W sierpniu 1975 r. pojawiła się jej następczyni z niskim, wydłużonym, trójbryłowym nadwoziem coupé przypominającym Chevroleta Monzę. Była większa i mocniejsza. Używała podwozi i silników nowej Ascony B.

Manta B również miała początkowo odmiany wygodne albo szybkie, jednak te drugie cieszyły się większą popularnością. Tym razem Opel nie zwlekał z wprowadzeniem wersji GT/E. Nabywcy Mant często zaraz po odebraniu auta od dilera uzupełniali wyposażenie o sportowe dodatki i walnie przyczynili się do narodzin tuningu w takiej postaci, w jakiej znamy go dziś. Drugie pokolenie Manty początkowo miało silniki 1,6 l i 1,9 l. Większy z nich został zastąpiony w 1978 roku dwulitrowym, o mocy 90 KM. Od samego początku Manty były dostępne bądź z manualnymi, bądź z automatycznymi skrzyniami biegów. Oprócz dwudrzwiowego coupé z bagażnikiem, w latach 1978–82 produkowano nieco droższą i mniej popularną wersję hatchback Manta CC.
Manta B miała bliźniaka w postaci brytyjskich Vauxhalli Cavalier Mark 1 Coupé i Sportshatch. Były one sprzedawane w wielu krajach obok Manty. Co ciekawe, 4-drzwiowy Cavalier miał zgrabny przód Manty. Anglikom zawdzięczamy również Mantę kabriolet. W latach 1978-79 w firmie Magraw Engineering powstało 118 takich samochodów, nazwanych Vauxhall Centaur. Bazą dla nich był Cavalier GLS Coupé.

W 1981 wraz z Asconą, zmodernizowano Mantę. Chromowane listwy ustąpiły miejsca czarnym. Pojawiły się zderzaki w kolorze nadwozia oraz spojlery, które wizualnie jeszcze bardziej obniżyły sylwetkę samochodu. Nie była to wyłącznie kosmetyka. Odnowiona Manta miała bardzo dobry wtedy współczynnik oporu powietrza Cx. Dla wersji trójbryłowej wynosił 0,36, a dla hatchbacka 0,37. Nowa gama silników obejmowała jednostki o mocy od 60 do 110 KM. Do standardu weszła ręczna skrzynia 5-biegowa. Z chwilą pojawienia się nowego pokolenia Manty, znikły bliźniacze Vauxhalle.

Czy mały sportowy Opel obrósł legendą? Raczej utył od anegdot na swój temat. Jaka jest największa część Manty? Biust pasażerki. A jaka najmniejsza? Mózg
Czy mały sportowy Opel obrósł legendą? Raczej utył od anegdot na swój temat. Jaka jest największa część Manty? Biust pasażerki. A jaka najmniejsza? Mózg kierowcy. Dla Niemców posiadacz Manty był tak barwną postacią, jak dla nas blondynka czy policjant / Fot. Opel

W latach 1985-86 powstała krótka seria samochodów zmodyfikowanych przez firmę Irmscher. Były to Manty i200, i240 oraz i300. Ta ostatnia miała 3-litrowy, 6-cylindrowy silnik o mocy co najmniej 177 KM. Łatwo można ją było zwiększyć do 200 KM. Podobnie jak opracowana z myślą o wyścigach Manta 400, miały poczwórne, okrągłe światła z przodu. Szybka Manta 400 należy do najrzadszych wariantów. Jej produkcję uruchomiono z myślą o uzyskaniu homologacji w grupie B. Miała silnik 2,4 l wykonany ze stopów lekkich, z 4 zaworami na cylinder oraz hamulce tarczowe przy obu osiach, z przodu wentylowane. W latach 1981-84 zbudowano tylko 245 sztuk. W wersji wyczynowej z dwoma gaźnikami Weber moc silnika dochodziła do 275 KM, a moment obrotowy do 300 Nm.

Przez 18 lat powstało 1,1 mln sztuk obu generacji Manty, a producent wylansował hasło: „Każdy jest człowiekiem Manty”.
Manta B schodziła z taśm montażowych do 1988 roku. Dłużej niż Ford Capri, lecz krócej od Volkswagena Scirocco. Wszystkie trzy należały do gatunku „ludowych” samochodów sportowych, względnie tanich i wszechstronnych. Nie wiadomo, czemu właśnie Manta padła ofiarą prześmiewców. Furorę zrobiła w tym samym czasie, co „Trabi”, tuż po upadku muru berlińskiego i miała wzięcie we wschodnich landach. Przechodzone egzemplarze kosztowały mało, a ich spłaszczona sylwetka przemawiała do wyobraźni młodych kierowców, którzy często obniżali ją jeszcze bardziej. Tuningowane w stodołach egzemplarze siały postrach na bocznych drogach. Jak kierowca Manty robi rodzinne zdjęcie? Pakuje wszystkich do samochodu i przejeżdża 200 na godzinę pod fotoradarem.

Czy mały sportowy Opel obrósł legendą? Raczej utył od anegdot na swój temat. Jaka jest największa część Manty? Biust pasażerki. A jaka najmniejsza? Mózg
Czy mały sportowy Opel obrósł legendą? Raczej utył od anegdot na swój temat. Jaka jest największa część Manty? Biust pasażerki. A jaka najmniejsza? Mózg kierowcy. Dla Niemców posiadacz Manty był tak barwną postacią, jak dla nas blondynka czy policjant / Fot. Opel

Wypielęgnowana fryzura i opalony łokieć (co kierowca Manty robi w aucie tylko raz? Opuszcza okno...) stały się w wyobraźni Niemców charakterystycznymi cechami „manciarza”. Na szczęście, z upływem czasu dowcipy (przyznajmy, przeważnie słabe) straciły siłę, a Manta pozostaje interesującym „youngtimerem”, którego ceny zwyżkują.

Wątpliwa reklama

Lansując GT Opel błysnął sloganem „Tylko latanie jest piękniejsze”. Przy Mancie poprzestał na porządnickim „Manta – zrodzona z europejskiej tradycji motoryzacyjnej” i odważniejszym: „Opel Manta. Jeśli zwykłe samochody są zbyt nudne”. Gdy reklamując Mantę B, odwołał się do snów młodzieńca o zwycięstwie w Grand Prix i podróży z Karoliną do Monaco, nawet Niemcy nie wytrzymali. Kampanię natychmiast wstrzymano, bo za dużo piwa wylewali ze śmiechu.

Wybrane dane techniczne Opla Manty:

ModelMantaManta GT/EManta 400
Rocznik197019751981
Typ nadwozia/liczba drzwicoupé/2coupé/2coupé/2
Liczba miejsc555
Wymiary i masy   
Długość/szerokość/wysokość (mm)4290/1625/13464290/1625/13464475/1670/1320
Rozstaw kół przód/tył (mm)1327/13211327/1321bd
Rozstaw osi (mm)243224322518
Masa własna (kg)9309801095
Pojemność bagażnika (l)427427490
Pojemność zbiornika paliwa (l)454550
Układ napędowy   
Rodzaj paliwabenzynabenzynabenzyna
Liczba cylindrów444
Pojemność silnika (cm3)158418972410
Napędzana ośtylna tylna tylna
Skrzynia biegów typ/liczba przełożeńręczna/4ręczna/4ręczna/5
Osiągi   
Moc (KM) przy obr./min68 przy 5200105 przy 5400144 przy 5200
Moment obr. (Nm)    
przy obr./min108 przy 3400152 przy 4200210 przy 3800
Przyspieszenie 0-100 km/h (s)1710,57,5
Prędkość maksymalna (km/h)154188210
Średnie zużycie paliwa (l/100 km)912b.d.

Zobacz także: Nie pamiętasz o tej zasadzie? Możesz zapłacić 500 zł

Dołącz do nas na Facebooku!

Publikujemy najciekawsze artykuły, wydarzenia i konkursy. Jesteśmy tam gdzie nasi czytelnicy!

Polub nas na Facebooku!

Kontakt z redakcją

Byłeś świadkiem ważnego zdarzenia? Widziałeś coś interesującego? Zrobiłeś ciekawe zdjęcie lub wideo?

Napisz do nas!

Polecane oferty

miejsce #1

Sentech

SENTECH AL 2500 EXPERT

269,00 zł119,00 zł-56%
miejsce #2

Sentech

PROMILER AL 6000 LITE

299,00 zł194,80 zł-35%
miejsce #3

Gtx

GTX Alkomat Elektrochemiczny

399,00 zł269,00 zł-33%
miejsce #4

Certen

Certen Personal White

389,00 zł338,00 zł-13%
miejsce #5

Promiler

PROMILER AL 7000 LITE

238,00 zł229,00 zł
miejsce #6

Bean

AlcoFind AF-35

299,00 zł
Materiały promocyjne partnera

Nowy taryfikator

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Więcej informacji na stronie głównej Motofakty
Dodaj ogłoszenie